Οι περιπέτειες μιας εργαστηριακής μέρας...
Forum Χημικού Αθήνας :: Community :: Α15 Online :: S.P.A.M.
Σελίδα 2 από 2•
Σελίδα 2 από 2 •
1, 2
Απ: Οι περιπέτειες μιας εργαστηριακής μέρας...
Μήπως όμως αν λαμβάνονταν μέτρα προστασίας, όπως θα έπρεπε με βάση τις δυνατότητες που υπάρχουν, να μη ερχόμασταν σε τόσο "στενή" επαφή με όλα αυτά τα ανθυγειινά;;;
Γιατί αν τα επεξεργαζόμαστε ανάλογα, όπως γίνεται με την αμμωνία που την παίρνουμε από τον απαγωγό και μετά τη βράζουμε εκτός του απαγωγού, λογικό να καταλήγουμε να έχουμε εισπνεύσει τα πάντα...
ira,τότε στο "ατύχημα" όντως δεν είχα καταλάβει τίποτα... Έπεσαν στο χέρι μου σταγόνες θειικό από το σταγονόμετρο. Μες τον πανικό όταν έπεσε ότι θα καώ ξεσήκωσα την ira και δεν αισθάνθηκα τίποτα τελικά!! Η αλήθεια είναι ότι πρώτα έβαλα NaOH και μετά το πήγα στη βρύση. Μόνο που ήταν λίγο σαν αφυδατωμένο στα σημεία που είχαν πέσει οι σταγόνες για 2-3 μέρες...
Γιατί αν τα επεξεργαζόμαστε ανάλογα, όπως γίνεται με την αμμωνία που την παίρνουμε από τον απαγωγό και μετά τη βράζουμε εκτός του απαγωγού, λογικό να καταλήγουμε να έχουμε εισπνεύσει τα πάντα...
ira,τότε στο "ατύχημα" όντως δεν είχα καταλάβει τίποτα... Έπεσαν στο χέρι μου σταγόνες θειικό από το σταγονόμετρο. Μες τον πανικό όταν έπεσε ότι θα καώ ξεσήκωσα την ira και δεν αισθάνθηκα τίποτα τελικά!! Η αλήθεια είναι ότι πρώτα έβαλα NaOH και μετά το πήγα στη βρύση. Μόνο που ήταν λίγο σαν αφυδατωμένο στα σημεία που είχαν πέσει οι σταγόνες για 2-3 μέρες...
...I'll take a risk, take a chance, make a change and breakaway...
Απ: Οι περιπέτειες μιας εργαστηριακής μέρας...
Στην αναλυτική όταν είχα πρωτοπάει στη Σχολή, μόλις είχα απολυθεί και από το στρατό συν ότι ήμουν και παιδί της θεωρητικής( που δηλ γνώσεις χημείας??) έκανα το μεγάλο λάθος να ανακατέψω θειικό με νιτρικό που κάνουν έντονη αντίδραση.. Και όχι μόνο τα ανακάτεψα αλλά σκεπτόμενος τα κινούμενα σχέδια με τους τρελούς επιστήμονες,άρχισα να το κουνάω. Και αυτό άρχισε ξαφνικά να αφρίζει κι έκανε ένα δυνατό "μπουφ".. Παραλίγο να θρηνήσουμε θύματα. Η κα Αθανασίου,μόλις είδε το σκηνικό με ξέχεσε κανονικά!!Όταν δε έμαθε ότι είμαι και από θεωρητική κατεύθυνση με ρώτησε τι ήθελα στο χημικό,της απάντησα ότι δεν μου άρεσαν τα αρχαία και η ιστορία κτλ κτλ,και αφού με ξαναμάλωσε,με έβαλε να ορκιστώ ότι δεν θα ξανααγγίξω τα αντιδραστήρια χωρίς να ρωτήσω και μέχρι να μάθω χημεία.. Πάντως είναι αξιολάτρευτη!
Και άλλη μια φορά την ίδια εποχή περίπου,που πήγα να ξεπλύνω μια προχοϊδα με μαγγανικά αν θυμάμαι καλά, έβγαλα το στόμιο της εκτός νηπτήρα και έπεσε λίγο στο παντελόνι μίας κοπέλας. Της έκανε μία καλή τρύπα που σίγουρα θα την θυμάται.. Ήμουν όλο γκάφες και από γνώσεις μηδέν.. Μετά στις ομάδες δεν με αφήνανε να αγγίξω τπτ για κάποιο καιρό.. Τι ψυχολογικά κουβαλάω ο κακομοίρης..
Και άλλη μια φορά την ίδια εποχή περίπου,που πήγα να ξεπλύνω μια προχοϊδα με μαγγανικά αν θυμάμαι καλά, έβγαλα το στόμιο της εκτός νηπτήρα και έπεσε λίγο στο παντελόνι μίας κοπέλας. Της έκανε μία καλή τρύπα που σίγουρα θα την θυμάται.. Ήμουν όλο γκάφες και από γνώσεις μηδέν.. Μετά στις ομάδες δεν με αφήνανε να αγγίξω τπτ για κάποιο καιρό.. Τι ψυχολογικά κουβαλάω ο κακομοίρης..
Απ: Οι περιπέτειες μιας εργαστηριακής μέρας...
Και πώς βρέθηκες βρε nickmar στο Χημικό από θεωρητική?
Δεν το λέω από κακό αλλά κάπου υπάρχει ένα θέμα για τον επαγγελματικό προσανατολισμό και η ιστορία σου πρέπει να έχει μεγάλο ενδιαφέρον να μας την πεις...!!
Δεν το λέω από κακό αλλά κάπου υπάρχει ένα θέμα για τον επαγγελματικό προσανατολισμό και η ιστορία σου πρέπει να έχει μεγάλο ενδιαφέρον να μας την πεις...!!
...I'll take a risk, take a chance, make a change and breakaway...
Απ: Οι περιπέτειες μιας εργαστηριακής μέρας...
Δεν περιέχει τπτ το αξιόλογο η "ιστορία" μου..Άλλαξα στην τρίτη Λυκείου τελευταία στιγμή μετά από αλλαγή σχολείου,αυτό.. Σαν τι άλλο θα ήθελες να ακούσεις? Απλά λέω ότι μου έφυγε ο κώλος στο διάβασμα(μπιιιιιιιιιιιιιπ!) Αυτό σου φτάνει?
Άλλωστε επειδή βρισκόμεθα στην Ελλαδα,όπερ σημαίνει ότι κρίνεσαι από το αποτέλεσμα και όχι από ταξίδια σε Ιθάκες,εμπειρίες και άλλες τέτοιες φανφάρες, το κατόρθωμα μου δεν ήταν που μπήκα στο Χημικό , αλλά όταν θα βγω με το καλό... Όπως και όλοι μας λίγο ως πολύ.. "Ο τύπος τρώει την ουσία".. Τώρα τι κάνουν οι τύποι μεταξύ τους, αυτό είναι άλλο θέμα.. Και ο νοών νοείτο..
Απ: Οι περιπέτειες μιας εργαστηριακής μέρας...
Από περιέργεια ρώτησα,καλέ.
Οι ιστορίες γύρω από τις επιλογές των ανθρώπων καμιά φορά είναι πολύ ενδιαφέρουσες και στην περίπτωσή σου μου έκανε εντύπωση η αλλαγή επιλογών από Θεωρητική σε Χημικό.Αυτό.
Για τους άλλους κρίνεσαι εκ του αποτελέσματος.
Εσύ κερδίζεις και από τα ταξίδια και τις εμπειρίες και τις "φανφάρες" που λες.
Καμιά φορά, μάλιστα, το προσωπικό κέρδος από αυτά μετράει γιατί είναι και περιπτώσεις που για τους άλλους το αποτέλεσμα δεν είναι αξιόλογο...
Οι ιστορίες γύρω από τις επιλογές των ανθρώπων καμιά φορά είναι πολύ ενδιαφέρουσες και στην περίπτωσή σου μου έκανε εντύπωση η αλλαγή επιλογών από Θεωρητική σε Χημικό.Αυτό.
Για τους άλλους κρίνεσαι εκ του αποτελέσματος.
Εσύ κερδίζεις και από τα ταξίδια και τις εμπειρίες και τις "φανφάρες" που λες.
Καμιά φορά, μάλιστα, το προσωπικό κέρδος από αυτά μετράει γιατί είναι και περιπτώσεις που για τους άλλους το αποτέλεσμα δεν είναι αξιόλογο...
...I'll take a risk, take a chance, make a change and breakaway...
Απ: Οι περιπέτειες μιας εργαστηριακής μέρας...
Παιδί μου,τι φαντάστηκες?? Απλά σου λέω ότι όλοι στην οικογένεια μου είναι της θεωρητικής,φιλόλογοι,ιστορικοί θεολόγοι κτλ και το θεώρησαν φυσικό να γίνω κι εγώ τα ίδια.. Μόνο που εγώ είχα τρέλα με τη Χημεία και κυρίως με τα Μαθηματικά..
Για το άλλο τώρα, σαν θεωρητικός είμαι με τον Καβάφη και όλη την ποιητική του συλλογή.. Σαν θετικός όμως η εμπειρία μου μου λέει ότι αυτές τις "φανφάρες"(ίσως λίγο άκομψος όρος,συγχώρεσε με) τις πετάνε αυτοί που δεν κατάφεραν να τελειώσουν τπτ στη ζωή τους.. Και αυτό για να τα βρουν με τον εαυτό τους ότι "τουλάχιστον εγώ προσπάθησα..". Προς θεού, από αυτά δεν πάει τπτ για σένα,μην παρεξηγηθώ..! Απλά πιστεύω ότι στη ζωή μας πρέπει να βάζουμε ψηλά τον πήχη. Και με ότι καταπιανόμαστε,να το φέρνουμε εις πέρας.. Πάντα θα υπάρχει ο απέναντι που θα σου πει : " Γιατί Λένια μου?Τι κατάφερες τελικά στη ζωή σου? Με ότι καταπιάστηκες,το άφησες και σε άφησε και αυτό..Τι δημιούργησες τελικά?Μήπως απέτυχες?".Και μην ξεχνάς ότι ο ποιος σκληρός απέναντι σου θα είναι αυτό που θα βλέπεις μέσα στον καθρέφτη σου.. Και πίστεψέ με καλό μου, αυτός σπάνια συγχωρεί αλλά ποτέ δεν κοροϊδεύεται..
Για το άλλο τώρα, σαν θεωρητικός είμαι με τον Καβάφη και όλη την ποιητική του συλλογή.. Σαν θετικός όμως η εμπειρία μου μου λέει ότι αυτές τις "φανφάρες"(ίσως λίγο άκομψος όρος,συγχώρεσε με) τις πετάνε αυτοί που δεν κατάφεραν να τελειώσουν τπτ στη ζωή τους.. Και αυτό για να τα βρουν με τον εαυτό τους ότι "τουλάχιστον εγώ προσπάθησα..". Προς θεού, από αυτά δεν πάει τπτ για σένα,μην παρεξηγηθώ..! Απλά πιστεύω ότι στη ζωή μας πρέπει να βάζουμε ψηλά τον πήχη. Και με ότι καταπιανόμαστε,να το φέρνουμε εις πέρας.. Πάντα θα υπάρχει ο απέναντι που θα σου πει : " Γιατί Λένια μου?Τι κατάφερες τελικά στη ζωή σου? Με ότι καταπιάστηκες,το άφησες και σε άφησε και αυτό..Τι δημιούργησες τελικά?Μήπως απέτυχες?".Και μην ξεχνάς ότι ο ποιος σκληρός απέναντι σου θα είναι αυτό που θα βλέπεις μέσα στον καθρέφτη σου.. Και πίστεψέ με καλό μου, αυτός σπάνια συγχωρεί αλλά ποτέ δεν κοροϊδεύεται..
Απ: Οι περιπέτειες μιας εργαστηριακής μέρας...
Από περιέργεια ρώτησα, καλέ!Δεν φαντάστηκα τίποτα!Ή τέλος πάντων εγώ μπορεί να φαντάζομαι διάφορα αλλά ρωτάω για να μάθω την πραγματικότητα!
Μπράβο σου και μαγκιά σου που επέβαλλες και ακολούθησες αυτό που σου άρεσε!!
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη...
Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.
Καλύτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν...
Ο "ήρωας" του ποιήματος έφτασε στην Ιθάκη, nickmar.
Αν δεν φτάσεις σε Ιθάκη, δεν έχεις κάνει ταξίδι αλλά έχεις χαθεί στο δρόμο...
Οι "εμπειρίες" σε κάνουν τον άνθρωπου που θα είσαι στην "Ιθάκη".Αν δεν φτάσεις τι να τις κάνεις;
Οπότε αν τις "φανφάρες" αυτές τις πετάνε άνθρωποι που δεν τελείωσαν τίποτα στη ζωή τους, λάθος τις πετάνε.
Όσο για τους "απέναντι"...Νομίζω υπάρχουν δύο λογιών:οι Άλλοι και ο Εαυτός μας
Οι Άλλοι όμως είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο και μάλλον όχι μέτρο της επιτυχίας ή αποτυχίας της δικής σου ή της δικής μου και γενικώς του οποιοδήποτε, για τον απλούστατο λόγο ότι ο κάθε άνθρωπος θεωρεί επιτεύγματα και λάθη άλλα από αυτά που θεωρεί ο διπλανός του.Εσύ μπορεί να κάνεις ένα πράγμα στη ζωή σου και με βάση τις δικές σου αξίες να είναι σημαντικό και να θεωρείς εαυτόν επιτυχημένο.Εγώ όμως που είναι ένας Άλλος, με άλλες απόψεις, μπορεί να θεωρώ ότι δεν πέτυχες τίποτα στη ζωή σου.Το θέμα είναι τι λέει ο εαυτός μας και για τον εαυτό μας συμφωνώ απόλυτα μαζί σου...αυτός σπάνια συγχωρεί αλλά ποτέ δεν κοροϊδεύεται..Αυθυποβάλεται...Αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση...
Μπράβο σου και μαγκιά σου που επέβαλλες και ακολούθησες αυτό που σου άρεσε!!
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη...
Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.
Καλύτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν...
Ο "ήρωας" του ποιήματος έφτασε στην Ιθάκη, nickmar.
Αν δεν φτάσεις σε Ιθάκη, δεν έχεις κάνει ταξίδι αλλά έχεις χαθεί στο δρόμο...
Οι "εμπειρίες" σε κάνουν τον άνθρωπου που θα είσαι στην "Ιθάκη".Αν δεν φτάσεις τι να τις κάνεις;
Οπότε αν τις "φανφάρες" αυτές τις πετάνε άνθρωποι που δεν τελείωσαν τίποτα στη ζωή τους, λάθος τις πετάνε.
Όσο για τους "απέναντι"...Νομίζω υπάρχουν δύο λογιών:οι Άλλοι και ο Εαυτός μας
Οι Άλλοι όμως είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο και μάλλον όχι μέτρο της επιτυχίας ή αποτυχίας της δικής σου ή της δικής μου και γενικώς του οποιοδήποτε, για τον απλούστατο λόγο ότι ο κάθε άνθρωπος θεωρεί επιτεύγματα και λάθη άλλα από αυτά που θεωρεί ο διπλανός του.Εσύ μπορεί να κάνεις ένα πράγμα στη ζωή σου και με βάση τις δικές σου αξίες να είναι σημαντικό και να θεωρείς εαυτόν επιτυχημένο.Εγώ όμως που είναι ένας Άλλος, με άλλες απόψεις, μπορεί να θεωρώ ότι δεν πέτυχες τίποτα στη ζωή σου.Το θέμα είναι τι λέει ο εαυτός μας και για τον εαυτό μας συμφωνώ απόλυτα μαζί σου...αυτός σπάνια συγχωρεί αλλά ποτέ δεν κοροϊδεύεται..Αυθυποβάλεται...Αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση...
...I'll take a risk, take a chance, make a change and breakaway...
Απ: Οι περιπέτειες μιας εργαστηριακής μέρας...
εργαστήριο φασματοσκοπιας....εκείνη την μέρα θα δίναμε πρόοδο και έτσι οι καθηγητές είπαν να αρχίσουμε το πειραμα και να σταματήσουμε σε ενα συγκεκριμμένο σημειο και το υπολοιπο θα το ολοκληρώναμε την επόμενη φορα. Προς το τέλος της ώρας και καθώς ήμουν έτοιμη να ρίξω πυκνο θειικο οξύ έκανα το λάθος και το πήγα σε μια φίλη στον απέναντι πάγκο. Εκείνη όμως δεν με ειδε έγκαιρα με αποτέλεσμα να ρίξει κάτω τηνκωνική φιαλή μου και να σπάσει.Σε πεντε λεπτα έπρεπε να πάω στην αίθουσα και να γράψω την πρόοδο!Με επιασε πανικός!Ευτυχως με βοηθησαν καποιοι μεταπτυχιακοι και το τελειωσαν. Αλλά η ατυχια μου δεν σταματαει εδω! Την επόμενη μέρα ανοιξα το ντουλαπι και διαπίστωσα ότι η κώνικη φιαλη που είχα ήταν ραγισμένη και όλο το υγρο που είχε μέσα ήταν απλωμένο μέσα στο ντουλάπι! Με έβαλαν με την φίλη μου να συνεχίσω το πειραμα. Κατα την διάρκεια του πειραματος όμως δεν προσέξαμε με αποτέλεσμα να μπερδέψουμε το πειραματικό μέρος και να βάλουμε λάθος ουσίες στο μισο μέρος του υπολειματος της φιάλης!πιο χάλια πειραμα με τοσα λάθη μαζεμένα δεν εχω ξανακάνει ποτέ στην ζωή μου! Τουλαχιστον έχουμε κάτι να θυμόμαστε με την φίλη μου και να γελάμε! Γιατι αυτά τελικά σου μένουν....
Απ: Οι περιπέτειες μιας εργαστηριακής μέρας...
ta kalytera ginontai sta ergasthria fysikoxhmeias! mia sto teleytaio mas ergasthrio fys3 me thn arwnh , pou afu mas anoigoun to pc( exei k auth mia loksa me tus ypologistes) ta 2 eksypna agorakia tis omadas mas pane kai anoigoun pasietzoula (milame se windows 95 kai an, kserete nai apo auta pou sernontai k y r i o l e k t i k a) kai arxizoun na paizun mexri pouskaei h arwnh... kai fysika to pc kollaei, me apotelesma na kleisume epitopou thn o8onh kai na kolhsei edelws olo k na mhn anoigei!den katalave oti paizame pasientza bebaia alla k pali mas ebrise!
8ymamai episis se mia allh askhsh pou htan terastia, kai gia na perasei h wra kaname diagwnismo poios 8a krathsei thn anapnoh tu perisotero, me apotelesma na eimaste 4 atoma kokino-mob apo to poli to zori! a3exastes stigmes !
ps.
Q.pws metafrazetai o xalasmenos ydroboleas sta ergasthria fys3?
A.sapio pagouri-l0l
8ymamai episis se mia allh askhsh pou htan terastia, kai gia na perasei h wra kaname diagwnismo poios 8a krathsei thn anapnoh tu perisotero, me apotelesma na eimaste 4 atoma kokino-mob apo to poli to zori! a3exastes stigmes !
ps.
Q.pws metafrazetai o xalasmenos ydroboleas sta ergasthria fys3?
A.sapio pagouri-l0l
Σελίδα 2 από 2 •
1, 2



